Nieśpieszny tropikalny konkurs około-oscarowy

O nominację do Oscara dla najlepszego filmu „międzynarodowego” (czyli nieanglojęzycznego) za rok 2019 ubiega się aż 16 filmów z Ameryki Łacińskiej, choć jeden zgłoszony tak naprawdę przez Belgię (koprodukcja).

Dwóch reżyserów z tej listy należy do bohaterów moich Smutków tropików. Od premiery mojej książki na początku 2016 roku filmy jej bohaterów (Iñarritu, del Toro i Cuaróna) zgarnęły całą serię Nagród Amerykańskiej Akademii Filmowej.

Czy w tym roku Brazylijczyk Karim Aïnouz lub Chilijczyk Andres Wood do nich dołączą?

Zróbmy taki mały, nieśpieszny konkurs. Nieśpieszny, bo jeszcze kupa czasu.

Spróbujmy zgadnąć, kto z tej listy dostanie nominację w kategorii filmu „międzynarodowego”. W sumie ubiegają się o to 93 filmy z całego świata, ale ponieważ moja książka jest o kinie latynoamerykańskim, będziemy tutaj stawiać wyłącznie na filmy latynoamerykańskie.

Będą nagrody. Egzemplarz Smutków tropików – chyba, że ktoś już ma lub kilka osób obstawi trafnie, wtedy znajdą się również i inne fanty. Każdy, kto trafi celnie, coś dostanie – no chyba, że będzie Was baaardzo dużo, to zrobimy losowanie.

Warunkiem udziału jest „lubienie” mojej strony na Facebooku, no i oddanie głosu na jeden z filmów z listy – też na Facebooku, w komentarzach do tego posta.

  1. La odisea de los giles, reż. Sebastian Borensztein, Argentyna
  2. Tu me manques, reż. Rodrigo Bellott, Boliwia
  3. Niewidoczne życie sióstr Gusmão / A vida invisível de Eurididce Gusmão, reż. Karim Aïnouz, Brazylia
  4. Pająk / Araña, reż. Andrés Wood, Chile
  5. El proyeccionista, reż. Jose Maria Cabral, Dominikana
  6. La mala noche, reż. Gabriela Calvache, Ekwador
  7. Nasze matki / Nuestras madres, reż. Cesar Diaz, Gwatelamala (zgłoszony przez Belgię)
  8. Café con sabor a mi tierra, reż. Carlos Membreño, Honduras
  9. Monos – oddział małp / Monos, reż. Alejandro Landes, Kolumbia
  10. Przebudzenie / El despertar de las hormigas, reż. Antonella Sudadassi, Kostaryka
  11. Tłumacz / Un traductor, reż. Rodrigo Barriuso, Sebastián Barriuso, Kuba
  12. La camarista, reż. Lila Avilés, Meksyk
  13. Todos cambiamos, reż. Arturo Montenegro, Panama
  14. Mój ojciec / Retablo, reż. Alvaro Delgado Aparicio, Peru
  15. Ací habló el cambista, reż. Federico Veiroj, Urugwaj
  16. Yo, imposible, reż. Patricia Ortega, Wenezuela

Więcej o filmach np. na portalu Novela.pl.

Głosujemy w komentarzach, podając jedynie nazwę kraju reprezentowanego, wg powyższej listy.

(Chyba nie da się na Facebooku ustawić sondy z aż tyloma opcjami – jeżeli się da, to ja nie umiem).

W przypadku Naszych matek – piszcie Gwatemala, żeby pozostawać w granicach Ameryki Łacińskiej. Gwatemala sama nie zgłosiła żadnego filmu (pomimo dwóch wspaniałych tegorocznych filmów Jayro Bustamante: Temblores i La llorona – pewnie z jakichś powodów formalnych, np. nie były jeszcze wyświetlane w Los Angeles, ale nie wiem).

Głosujemy do końca grudnia.

Amerykańska Akademia Filmowa nominacje ogłosi w styczniu.

Zdjęcie – fotos z Niewidocznego życia sióstr Gusmão.